DUURZAAMHEID (CO2)


Natuurlijk rottingsproces versus opbranden

Bij de houtstook komt CO2 vrij, ten onrechte wordt het stoken van hout als duurzaam aangemerkt. De argumenten voor het stoken van hout is de hernieuwbaarheid van de energiebron. Hier worden echter diverse kanttekeningen bij geplaatst waarvan hieronder een opsomming:

Natuurlijk rottingsproces versus opbranden
Het verbranden van hout zorgt voor meer atmosferische CO2 dan het rottingsproces van hout in het bos (over een bepaalde periode) omdat de tijd die nodig is voor de schors van de boom om te vergaan, de stam reeds gebruikt wordt door andere planten en micro-organismen welke de CO2 opnemen d.m.v. integratie van de koolwaterstoffen in hun eigen levenscyclus. Het is daarom beter bomen middels natuurlijke processen te laten vergaan. Eventuele (gereguleerde) noodzakelijke boomkap kan dan gebruikt worden voor houtstook in de particuliere sfeer.

CO2 emissies van houtstook
De CO2 uitstoot door de houtkap van (productie)bossen en het transport over landen en continenten zorgen voor een hogere CO2 uitstoot dan steenkool.   Voor huisverwarming is het een  energiebron die niet alleen grote schade aanricht aan de bossen in Nederland maar ook daarbuiten. Oude houtkachels en vooral open vuren (vuurkorven en open haarden) hebben bovendien een inefficiente -en niet volledige verbranding en zorgen voor hogere CO2 uitstoot doordat bijproducten een hogere CO2 waarde hebben.

Hernieuwbare energie = duurzaam
De CO2 die vrijkomt bij de verbranding van hout worden slechts opgenomen wanneer planten opnieuw groeien. En dit gebeurt niet onmiddellijk, sommige bomen groeien namelijk traag. Er kunnen dus tientallen jaren voorbijgaan voordat de vrijgekomen CO2 weer helemaal opgenomen is.

CO2 opname door de oceanen
De belangrijkste processen om vrijgekomen koolstofdioxide weer uit de atmosfeer te verwijderen zijn CO2-opname door groene planten en opname door de oceanen. Omdat er geen netto toename van bossen op Aarde is draagt fotosynthese door groene planten alleen tijdelijk bij aan de verwijdering van koolstofdioxide uit de atmosfeer. De opnamesnelheid van koolstofdioxide in de oceanen is daarom bepalend voor de concentratieverandering. De opname gaat langzaam, omdat koolstofdioxide wel snel oplost in de bovenste lagen van de oceaan, maar er ook weer snel uit wordt afgegeven. Het transport naar diepere waterlagen waardoor koolstofdioxide uiteindelijk echt uit de kringloop zou verdwijnen duurt vele honderden jaren.


(bron(nen) :

https://en.wikipedia.org/wiki/Wood_fuel

http://www.greenpeace.org